Beste wedden sites in 2026: 24 dossiers voor 25 domeinen

Op 14.11.2026 nagegaan aan de hand van het register van de Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) en de geconsolideerde tekst van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Wie in België online wil wedden, krijgt eerst een reclameboodschap en daarna een muur. De boodschap verkoopt een welkomstbonus die geen enkele vergunninghouder in dit land mag geven. De muur is een wettelijke leeftijdsgrens van 21 jaar, een wekelijkse stortingslimiet van € 200 per website en een uitsluitingsregister dat bij elke inzet wordt geraadpleegd, online en in het wedkantoor op de hoek. Tussen die twee dingen zit de hele markt, en er is geen derde weg: ofwel staat een domein op het register van de Kansspelcommissie, ofwel staat het op de blokkeerlijst.

Dat is de reden waarom dit geen lijstje met tien logo's is. Een plaats in een vergelijking is geen vergunning, een buitenlandse vergunning is geen Belgische vergunning, en een merknaam is niet vergund — het domein is dat. In de uittreksels van 9 oktober 2026 telde het register van de aanvullende vergunning F1+ voor online weddenschappen 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. Dat ene verschil tussen dossiers en domeinen is geen administratieve eigenaardigheid; het is de kern van hoe deze markt in elkaar zit, en het komt verderop terug.

Waarom er in België geen bonus te verdienen valt

De eerste vraag die een zoeker stelt is waar de beste bonus staat. Het eerlijke antwoord is dat die vraag in België geen geldig antwoord heeft, en dat is geen pech maar wetgeving.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

Artikel 60 van de Kansspelwet verbiedt vergunninghouders om gratis deelnames, speelkrediet of welk voordeel dan ook in welke vorm dan ook aan te bieden om spelers aan te trekken of te behouden. Die giftban is van kracht sinds 1 september 2024. Wat een bonus dus kost, is niet de inzetvereiste die eraan hangt — het is de vergunning zelf. Een aanbieder met een F1+ die een welkomstbonus zou uitkeren of adverteren, zet zijn vergunning op het spel, en dat is een prijs die geen enkel serieus huis betaalt voor een paar nieuwe rekeningen.

Let op hoe reclame daar bovenop werkt, want de meeste spelers hebben die regels nooit gelezen en merken ze alleen als een aanbieding verdacht stil is. Sinds het koninklijk besluit van 27 februari 2023, gepubliceerd op 8 maart 2023 en in werking sinds 1 juli 2023, mag een vergunninghouder alleen nog adverteren op zijn eigen website en zijn eigen sociale kanalen, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van maximaal 5 seconden, zonder persoonlijke boodschappen en zonder echte mensen of fictieve personages — en altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap erbij. Wie een gezicht, een grap of een teller met een aflopende klok in een wedadvertentie ziet, kijkt dus niet naar een Belgische vergunninghouder.

De “gratis weddenschap” die geen gratis weddenschap is

Buiten de Belgische vergunning bestaat het klassieke speelgoed nog volop: de “risicovrije” weddenschap, de “gratis” weddenschap, de opgewaardeerde quotering. De aanhalingstekens zijn de moeite, want ze kosten de speler iets.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Neem de gratis weddenschap waarvan de inzet niet wordt terugbetaald bij winst — de standaardvorm bij de meeste buitenlandse huizen. De waarde ervan is niet het bedrag dat erop staat. Ze is het bedrag vermenigvuldigd met (odds − 1) gedeeld door de odds, en dat nog eens vermenigvuldigd met het uitbetalingspercentage van de markt waarop u ze inzet. Op een markt waar het huis ongeveer 95 % terugbetaalt, en tegen een notering van 1,90, blijft van een tegoed van € 20 ruwweg € 9 over aan gemiddelde waarde. De rest verdampt in de quotering zelf, nog voor er één bal is getrapt.

Dat is de rekening die niemand in de advertentie zet. De waarde van een gratis weddenschap is een gemiddelde over veel weddenschappen onder de genoemde veronderstelling, geen bedrag dat een individuele speler ophaalt. Ze belooft geen winst. Ze beschrijft wat het aanbod gemiddeld genomen waard is, en dat is doorgaans ongeveer de helft van het bedrag dat groot op het scherm staat.

Een cashbonus ligt anders in elkaar: daar is de inzet van u, en de vraag is hoeveel omzet er tegenover staat voor u er weer bij kan. Dat is precies de vraag die de bonustekst het liefst onbeantwoord laat, en daarom staat ze hieronder met de nodige nadruk.

Stimulans, inzetvereiste, beloning: de drie woorden die de rekening verbergen

Wie een bonus beoordeelt, kijkt niet naar het bedrag. Die kijkt naar drie dingen, en de volgorde waarin ze opduiken verraadt hoeveel de aanbieder ervan vindt.

Het eerste is de omzetvereiste: het veelvoud waarmee u moet doorspelen voor het geld vrijkomt. Is de basis het bonusbedrag, dan is de som nog te overzien. Is de basis bonus plus storting, dan verdubbelt de opgave stilzwijgend. Het tweede is de minimumquotering: alleen weddenschappen op of boven die notering tellen mee. Een huis dat een hoge drempel zet, weet dat de speler dan op krappere markten moet spelen, en dat de gemiddelde kostprijs per inzet stijgt. Het derde is de termijn: de deadline waarbinnen de omzet rond moet zijn. Een korte termijn is de vriendelijkste manier om een bonus in een verlies te veranderen.

Concreet, met een bonus van € 100 op een vereiste van 5 keer de bonus: u moet € 500 aan weddenschappen rondzetten voor u iets opneemt. Bij € 1 per weddenschap is dat 500 weddenschappen. Elke daarvan draagt de marge van de bookmaker, en het verwachte verlies bij het vrijspelen is die omzet vermenigvuldigd met de marge van de markt waarin u speelt. In het rekenvoorbeeld verderop heeft die marge een bandbreedte, en dan valt de kostprijs van de “beloning” in een keer in het juiste licht. De verwachte kostprijs is een schatting onder de genoemde veronderstelling, geen garantie en geen uitkomst; ze zegt wat dit aanbod gemiddeld kost, niets over de kans dat een individuele speler wint.

Wat een bonus kost als de wet hem toestaat, en wat een bonus kost als ze dat niet doet

Er is een verschil tussen een dure bonus en een verboden bonus, en het is het verschil tussen geld en een vergunning.

Een bonus met een stevige omzetvereiste is duur maar transparant: u levert tijd en marge in. Een bonus bij een niet-vergunde aanbieder is een andere categorie risico. Wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2 van de wet, en de boete daarvoor kan oplopen tot 576.000 euro, waarbij artikel 65 een verdubbeling toelaat. De Kansspelcommissie vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen. Of dat cijfer en artikel 64 naast elkaar kunnen bestaan, is een vraag voor een jurist; dat een speler persoonlijk in beeld komt, is geen vraag meer.

Er is geen daadwerkelijk aan een speler opgelegde boete teruggevonden, en dat is een eerlijk voorbehoud bij die cijfers. Het verandert de kern van de zaak niet. Bij een vergunninghouder is de bonus verboden en de bescherming aanwezig. Bij een buitenlandse site is de bonus aanwezig en de bescherming afwezig, en zit de speler zelf in de vuurlinie.

Voetbal, paarden en de rest: wat er feitelijk te wedden valt

Een wedsite zonder programma is een etalage zonder winkel. Wat een F1+-vergunning precies toelaat, is daarom geen detail voor juristen maar de inhoud van het product dat u koopt.

Welke sporten en competities op een Belgische wedsite passen

Vaste-quoteringweddenschappen op sport zijn het F1+-product zelf. Daarbinnen tekent artikel 43/1 van de wet de grenzen: verboden zijn weddenschappen op een gebeurtenis of activiteit die in strijd is met de openbare orde, op gebeurtenissen waarvan de uitslag al bekend is, en op activiteiten waaraan de meerderheid van de deelnemers jonger dan 21 is. Dat laatste punt is geen formaliteit — het houdt jeugdsport uit het wedprogramma, en het is dezelfde leeftijdsgrens die de speler zelf raakt, van de andere kant bekeken.

De Kansspelcommissie mag weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een gebeurtenis niet kan worden gegarandeerd. Dat is de wedstrijdvervalsingsclausule, en ze verklaart waarom obscure competities uit het aanbod verdwijnen zodra er enige rook hangt. Lagere reeksen bij de volwassenen zijn in de gelezen tekst niet als zodanig verboden. Wie graag op een vierde provinciaal elftal inzet, zit dus niet meteen fout, maar ook niet comfortabel.

Paarden zijn een apart verhaal. Volgens artikel 43/2 mogen alleen specifieke onderlinge en vaste-quoteringweddenschappen worden aangeboden, inclusief wedstrijden in het buitenland, onder voorwaarden die de Koning vaststelt, en de organisatoren hebben een F1P-vergunning nodig. De paardenhuizen op het register zijn Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce. Wie van hen de onderlinge weddenschap online exploiteert, staat niet vast, en dat is geen voetnoot maar een gat in de markt die een speler zelf moet vullen door het programma te openen en te kijken wat er staat.

Live wedden, cash out, combinatie- en systeemweddenschappen komen in de gelezen wettekst niet met een eigen bepaling voor; de operatoren bieden ze aan, en of de Kansspelcommissie er iets van beperkt, staat evenmin vast. Esports, virtuele sporten en de weddenschapsbeurs blijven helemaal buiten het bereik van wat met een bron kan worden gezegd — er wordt hier dus geen enkele van die drie als toegelaten of verboden voorgesteld.

Vier sporten, vier soorten marge

De notering is het enige product dat de speler werkelijk koopt, en de kwaliteit ervan verschilt per sport. Dat is geen spraakmakende bewering; het volgt uit hoe een bookmaker zijn quotering opbouwt.

Een grote voetbalcompetitie trekt wereldwijd volume, dus de bookmaker kan zich een krappere marge permitteren en de notering blijft dicht bij de eerlijke kans liggen. Een nationale bekerronde met onbekende opstellingen doet het omgekeerde: minder volume, meer onzekerheid aan de kant van het huis, ruimere marge. Paardenweddenschappen en de onderlinge weddenschap zijn een derde model, waarin de bookmaker niet tegen de speler gokt maar een deel van de pot neemt, en dat is een andere kostprijs dan een vaste quotering. Bij nichecompetities waar het teamnieuws pas een uur voor de aftrap komt, zit de onzekerheid in de prijs verwerkt.

Praktisch gevolg voor een speler: de “beste odds” die een site adverteert, zijn niet de beste odds op alles. Ze zijn de beste odds op de paar markten waar het huis zijn marge het scherpst heeft gezet. Op de rest betaalt u het verschil. Dit is het punt waar een vergelijking van sites nut heeft, en het enige waarop ze eerlijk kan gebeuren — niet op welkomstbedragen die in België toch niet bestaan.

Speelschema, competitie en toernooi: waaraan u een huis herkent

Een wedprogramma vertelt meer over een aanbieder dan zijn homepage. Drie dingen om naar te kijken, en geen ervan kost geld om te controleren.

Hoe diep gaat het aanbod: alleen de grote competities, of ook de lagere reeksen, de bekers, de vrouwenreeksen en de continentale toernooien. Hoe ver vooruit staat het programma: zijn de wedstrijden van volgende maand er al, of verschijnt een competitie pas op de dag zelf. En hoe breed is de marktenlijst per wedstrijd: niet alleen 1X2, maar ook handicaps, over/under en de spelersmarkten — de breedte waarin u kunt kiezen waar uw geld zit, en dus de breedte waarin u de marge kunt ontwijken.

Wie een competitie of een toernooi wil volgen en wedden tegelijk, moet het schema bij de aanbieder zelf openen, niet in een vergelijkingstabel. Een tabel kan de licentie en de leeftijdsgrens van een huis tonen; hij kan niet tonen of de tweede klasse er zondag op staat.

Hoe een klassement van wedsites in elkaar zit als het eerlijk is

Een rangschikking is een bewering, en de meeste zijn te koop. Hier is wat er in een rangschikking terechtkomt die dat niet is.

Criteria die een wedsite doorstaan of laten vallen

Zes criteria dragen de beoordeling, en ze staan hieronder in de volgorde waarin een speler met een klein budget ze zou moeten wegen. In de tabel staat per huis de vergunning en wat de eigen voorwaarden zeggen over het onderwerp van deze pagina; al het overige is in de afzonderlijke besprekingen te vinden.

De licentie is het eerste criterium omdat ze alle andere draagt. Zonder F1+ is er geen leeftijdscontrole van 21, geen EPIS-controle, geen wekelijkse limiet van € 200 en geen Belgische klachtenroute. Wat u dan krijgt, hangt af van de goede wil van een bedrijf dat geen enkele verplichting tegenover een Belgische speler heeft.

Het tweede is wat een site met die vergunning doet: welke markten, hoe diep het programma, hoe snel de identiteitscontrole verloopt. Het derde is geld: storting, opname, valuta, kosten. Het vierde is het wedprogramma, in de breedte en in de diepte. Het vijfde zijn de speellimieten en de hulpmiddelen voor verantwoord spelen — een huis dat er makkelijk over doet, is een huis met een mening over uw gedrag. Het zesde is de gebruikservaring: of de app op uw toestel werkt, en of de wedslip doet wat u denkt dat ze doet.

Geen van die laatste vijf criteria is hier per huis met cijfers in te vullen. Pay-outtermijnen, opnamekosten en de exacte limieten van een account zijn bij deze operatoren niet vastgelegd, en een tabel die daar streepjes zet, vertelt niets. Waar een cijfer ontbreekt, staat er in de bespreking een woord, of staat er niets. Een lege cel is eerlijker dan een verzonnen getal, en het is bovendien het enige waarop u kunt voortbouwen.

Het rekenvoorbeeld: wat een markt van 1,90 / 1,90 u kost

Twee gelijkwaardige uitkomsten, elk tegen een notering van 1,90. Dat is geen gequoteerde prijs van een van de huizen hierboven; het is een voorbeeld om de mechaniek te tonen, en de mechaniek is bij elk huis dezelfde.

Het uitbetalingspercentage van die markt is 1 gedeeld door (1/1,90 + 1/1,90). Eén gedeeld door 1,90 is ongeveer 0,5263, twee keer dat is 1,0526, en het omgekeerde daarvan is ongeveer 0,950. Het huis betaalt dus ongeveer 95 % van wat er in die markt wordt ingezet terug. De marge is de rest: ongeveer 5 %.

Die 5 % is geen bandbreedte maar een rekenkundige uitkomst van de gekozen noteringen — en tegelijk is ze de verkeerde manier om ernaar te kijken. Zet dezelfde berekening naast een markt met drie uitkomsten die alle drie tegen 1,90 staan, en het uitbetalingspercentage zakt naar ongeveer 68 %, met een marge boven de 31 %. De marge hangt dus niet aan het huis maar aan de markt, en binnen één huis verschillen de markten onderling meer dan de huizen van elkaar. Wie wedt op een markt met twee uitkomsten zit structureel voordeliger dan wie wedt op een markt waarin het huis drie of meer gelijkwaardige kansen tegen dezelfde notering prijst.

Wat betekent dat in euro's? Elke € 100 die in een markt met een uitbetalingspercentage van ongeveer 95 % rondgaat, levert het huis gemiddeld ongeveer € 5 op, en dat is de prijs van de quotering zelf — geen vergoeding voor een dienst, maar het verschil tussen de notering en de eerlijke kans. Bij 500 weddenschappen van € 1 op een dergelijke markt, samen € 500 aan omzet, komt het verwachte verlies uit op ongeveer € 25. Dat is de kostprijs waarmee u elke bonus, elke gratis weddenschap en elke opgewaardeerde notering moet vergelijken, want het is wat het doorspelen van om het even welk bedrag gemiddeld kost. Het blijft een schatting over veel weddenschappen, geen voorspelling van uw resultaat en geen uitspraak over de afloop van één weddenschap.

Overzicht van de huizen, en waarom uw situatie de volgorde bepaalt

Er is geen objectief beste wedsite, en elk klassement dat die indruk geeft, verkoopt iets. Wat er wel is: een klein aantal huizen met dezelfde vergunning, elk met een eigen programma, eigen betaalmethoden en een eigen tempo van identiteitscontrole. De volgorde die voor u uitkomt, hangt af van drie dingen die niets met elkaar te maken hebben: welke sport u volgt, hoe u stort, en hoe vaak u speelt.

In België is er één laag bovenop die het klassement egaliseert. Iedere vergunninghouder zit aan dezelfde leeftijdsgrens van 21 jaar, aan dezelfde EPIS-controle en aan dezelfde wekelijkse limiet. Wat overblijft als verschil, is klein maar niet onbelangrijk: het ene huis biedt Bancontact, het andere heeft een breder talenaanbod in de app, een derde heeft een paardenprogramma waar anderen alleen voetbal bieden. De besprekingen hieronder zijn daarom geschreven als profielen, niet als podiumplaatsen — de nummers zijn de volgorde van deze pagina, niets meer.

De tien huizen die op het register staan

Wat volgt is geen aanbeveling en geen ranglijst. Het zijn tien merken waarvan de website op het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ staat, elk beoordeeld op wat de eigen voorwaarden en de app-vermeldingen zeggen. De volgorde van de bronlijst is redactioneel bepaald. Marktaandeelcijfers bestaan niet. Een huis dat hier niet staat, is daarmee niet zonder vergunning. En waar de feiten voor dit onderwerp ophouden, houdt de beoordeling op — een huis zonder eigen gegevens krijgt geen zin die er geen heeft.

Betsson Sports: de leeftijdsgrens als enige Belgische anker

Betsson Sports is een van de huizen met de minste Belgisch getinte eigen informatie op het scherm. De eigen vermelding is duidelijk en beperkt: de online weddensite is in overeenstemming met de Belgische regelgeving niet toegankelijk voor personen jonger dan 21 jaar. De vergunning staat op dossier 116764, houder Sagevas.

Wat een speler daarmee vaststelt, is niet mager: de leeftijdsgrens van 21 jaar wordt door dit huis zelf bevestigd, en dat is de grens die ook in artikel 54 § 1 van de wet staat en die sinds 1 september 2024 van kracht is. Wat er niet staat, is even duidelijk. Over betaalmethoden, over speellimieten en over de breedte van het wedprogramma geeft dit huis vooralsnog geen uitsluitsel.

Voor een speler die een Belgische vergunning en een bekende merknaam wil en daar zelf het programma bij opzoekt, is dit voldoende. Voor wie vooraf wil weten of zijn betaalkaart past en hoe de limieten in de praktijk staan, verhuist de beslissing naar het moment dat de account open is. De bescheidenheid van het eigen materiaal is geen teken van zwakte; een buitenlandse site zet juist een dikke laag voordeel over dezelfde onwetendheid. Toch is dit het huis in deze lijst waar de speler het minst vooraf in handen heeft. Wie niet graag blind begint, opent deze website pas als hij bereid is eerst tien minuten zijn eigen wedslip te lezen voor hij iets invult.

711 Sports: de vermelding 21+ en de doorverwijzing naar hulp

711 Sports voert de leeftijdsgrens niet als sluitpost maar als vaste vermelding op de site, met doorverwijzing naar een pagina over verantwoord wedden, naar de Kansspelcommissie en naar Gambling Help. Dat is een keuze, en het is een keuze die de speler iets zegt: dit huis wil zichtbaar aan de kant van de regelgeving staan.

De site werkt onder de vergunning van CKO Betting, nummer FA+ 119162, en dat nummer is precies waar de vergelijking thuishoort. Bij een niet-vergunde aanbieder is er geen Kansspelcommissie om naar door te verwijzen, geen hulppagina met een Belgisch nummer, geen partij die naast de speler staat als het misloopt. De doorverwijzingen hier zijn dus geen decoratie; ze zijn het uitgestoken handje dat u bij een buitenlandse site moet missen.

Wat het wedprogramma zelf betreft — welk voetbal, hoe diep de markten, welke paardenkoersen en wat er gebeurt tussen storting en opname — biedt de site vooralsnog weinig detail. Wie op zoek is naar een huis dat de veiligheidskant van de vergelijking vooraan zet, vindt hier een van de explicietere kandidaten. Wie vooral de breedte van het programma zoekt, moet het schema zelf openen, want de site geeft daar op dit moment geen toelichting bij.

Ladbrokes: drie talen in één app en een uitgever met een naam

De sportapp van Ladbrokes wordt uitgegeven door Derby en is beschikbaar in het Nederlands, Frans en Engels. De vergunning staat op dossier 116428, houder Derby. Twee zinnen, en samen beschrijven ze een van de oudste merknamen in de Belgische wedmarkt.

Het talenaanbod is geen detail voor wie in Brussel of in een taalgrensgemeente woont; het is het verschil tussen een app waarin u de markt begrijpt en een waarin u raadt wat “over/under” in het andere taalregister wordt genoemd. Dat drie talen in één app zitten en niet in drie verschillende apps, is praktisch voor wie zijn voorkeur wel eens wisselt.

De naam Derby als houder is het interessante stukje. Het dossier hangt aan een vennootschap, niet aan een merk — en daarmee raakt deze bespreking aan het venijnigste punt van de hele Belgische regeling. De vergunning is Belgisch en ze geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet. Wie een site bezoekt die dezelfde naam draagt maar op een ander domein staat, heeft geen enkele garantie dat daar dezelfde vergunning achter zit. Ladbrokes is onder de huizen hier een goed voorbeeld van hoe sterk een merknaam is en hoe weinig die naam op zichzelf betekent in het register. Wie zijn account opent op het domein dat op het register staat, zit goed. Wie op een gelijkende naam vertrouwt, vertrouwt op niets — en dat is de les die deze bespreking het meeste waard is.

Euro Tierce: paarden als specialiteit, en een Bron voor de rest

Euro Tierce is de Vlaamse paardenman in het gezelschap. Het huis is een Belgische aanbieder met vergunning van de Kansspelcommissie en lid van de EPMA, biedt paardenweddenschappen op Belgische, Franse en internationale wedstrijden, en zijn meerderheidsaandeelhouder is het GIE PMU. Vergunning: dossier 117999, houder Euro Tierce.

Het EPMA-lidmaatschap is meer dan een stempel. Het plaatst dit huis in het gezelschap van pari-mutuel-operatoren, en dat is de technische familie van de onderlinge weddenschap — de vorm waarin de bookmaker niet tegen de speler gokt maar een deel van de pot neemt. Wie uit Nederland komt, kent dat principe van de totalisator. Wat dat voor de prijs per weddenschap betekent, staat elders op deze pagina bij de bespreking van de marge: een model waarbij het huis een deel van de pot neemt, kost anders dan een vaste quotering, en de speler betaalt in beide gevallen.

De PMU als meerderheidsaandeelhouder verklaart de Franse en internationale programmalijnen; een speler die naast Belgische ook Franse drafkoersen wil volgen, vindt hier de logische plek. Waar deze bespreking ophoudt, is bij de vraag wie van de paardenhuizen de onderlinge weddenschap online exploiteert — dat staat niet vast, en het is ook niet iets wat een speler hier hoeft te veronderstellen. Wat hij wel kan doen: het programma openen en kijken of de gewenste koers er staat voor hij stort.

ZEbet: een buitenlandse uitgever met een Belgisch dossier

De ZEbet Sports-app wordt uitgegeven door ZEturf France Ltd, in het Nederlands, Engels, Frans en Spaans. De vergunning in België staat op dossier 117739, houder Turf Belgium.

Hier werkt de Belgische regeling zoals ze bedoeld is: de app mag van een Franse uitgever komen, maar het Belgische dossier hangt aan Turf Belgium. Dat is geen juridische spitsvondigheid. Het is de reden waarom de Belgische speler in België een vergunninghouder aanspreekt en niet een bedrijf in een ander rechtsgebied, en waarom artikel 43/8 de vergunning per website bindt in plaats van per merknaam — een merknaam liegt makkelijk, en een domein minder makkelijk.

Vier talen is de breedste taaldekking in deze groep samen met Vivat Bet, en dat is bruikbaar voor wie de app in het Frans of Engels gewend is. De naam Turf Belgium naast ZEturf France laat ook zien hoe eenzelfde internationale moeder twee rollen kan spelen, en dat is op zich geen probleem: het dossier op het register is wat telt. Wat er niet in de bespreking past, is een bewering over het wedprogramma of de betaalmethoden buiten die vier talen — daar eindigt het materiaal, en een weddenschap vergelijken op een eigenschap waarover deze pagina niets kan zeggen, is geen dienst aan de lezer.

Golden Palace Sports: acht betaalmethoden en een lange lijst

Golden Palace Sports geeft de langste concrete inventaris van deze groep: Bancontact, Mastercard, Visa Debit, Paysafe, PayPal, Skrill, Neteller en Rapid Transfer. Vergunning: dossier 126426, houder Stargames.

De lijst is meer dan een tabelletje. Wie een betaalmethode kiest, kiest ook een kostprijs en een tempo: Bancontact is wat de meeste Belgische spelers kennen van hun bankkaart, de e-wallets werken anders, en de betaalkaart heeft in België een bijzondere positie. Op dit punt is er één harde regel die het huis niet zelf heeft verzonnen, want artikel 58 van de wet verbiedt betaling met een kredietkaart voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. De Mastercard en Visa Debit in deze lijst staan er dus als debetkaarten, niet als kredietlijn, en dat is een verschil waarop een speler moet letten: wie een aanbieder zocht waar hij met een kredietkaart kon storten, zal in België nergens terechtkomen, en dat is de wet en niet de winkel.

Het echte pijnpunt blijft liggen bij opname. Stortingsmethoden in overvloed zeggen niets over hoe lang het duurt voor het geld terug op uw rekening staat, en daarover zwijgt het materiaal bij dit huis evenals bij de andere. Wie discipline belangrijk vindt, kan beter kiezen op basis van wat hij zeker weet: dat de methode die hij al kent er is, en dat de limiet van € 200 per week per website op de storting geldt, op het geld dat op de spelersrekening komt en niet op de inzetten. Wie een grote storting plant, moet dus weten dat de limiet daar bijt en niet bij het wedden. Acht methoden zijn dan comfort, geen vrijheid.

Elite Sports: Belgisch gehost, en dus meetbaar Belgisch

Elite Sports presenteert zich als een 100 % Belgische gokwebsite die in België wordt gehost, en wordt uitgebaat door EliteSports SRL uit Anderlecht onder de F1+-vergunning FA+ 116869 van Belgische PMU. In een markt waar de eigenlijke scheidslijn loopt tussen wat op het register staat en wat op de blokkeerlijst, is de Belgische hosting een zeldzame eigenschap die de speler zelf kan nagaan in plaats van te geloven.

Het is ook de plek om te zeggen wat een vergunning inhouden en niet inhoudt. De F1+ is een Belgische vergunning, ze wordt alleen toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting, en er is hoogstens één per houder — artikel 43/8 van de wet. Dat betekent dat achter dit online dossier een fysieke vestiging staat. Voor de speler betekent het dat er in België iemand is die aanspreekbaar is, en dat de Klachtencommissie en de Kansspelcommissie een adres hebben om naartoe te gaan.

Waar deze bespreking geen uitspraak over doet, is de rest van het product: betaalmethoden, limieten, programma. Wie een huis wil dat zijn eigen Belgische identiteit vooraan zet en de rommeligheid van een buitenlandse aanbieder wil vermijden, vindt hier een van de duidelijkste profielen. Wie op zoek is naar een specifieke markt, moet die elders controleren. Het is een bewuste ruil: identiteit tegen openheid, en voor een speler die nog nooit online heeft gewed, is de identiteit doorgaans het beste startpunt.

bwin: Leader Bet als Belgisch gezicht van een bekend merk

De online sportweddenschappen van bwin worden aangeboden door Leader Bet, een Belgisch bedrijf, en de wettelijke minimumleeftijd om te gokken en de app te gebruiken is 21 jaar. Vergunning: dossier 117735, houder Leader Bet.

Twee dingen staan hier naast elkaar, en het contrast is leerzaam. Het is een van de bekendste merknamen in het Europese wedden, en tegelijk is de Belgische activiteit een lokale onderneming met een eigen dossier en de eigen vermelding van de leeftijdsgrens. Een speler die denkt een internationale site te bezoeken, komt in werkelijkheid bij een Belgische vergunninghouder terecht — en dat is de gunstige uitkomst van de Belgische modelregeling, want ze dwingt de merknaam in het Belgische kader.

De leeftijdsgrens op de app is hier interessant om één reden: dit huis vermeldt expliciet dat die 21 jaar geldt voor het gokken én voor het gebruik van de app. Dat is meer dan een formaliteit. Wie de app liever eerst verkent voor hij een account opent, zit met die vermelding voor de vraag wat “gebruiken” precies dekt, en daarop geeft het materiaal geen antwoord. De veilige lezing is dat de toegang tot het product vanaf 21 jaar begint, en dat een speler daar niet omheen moet willen.

Over het wedprogramma en de betaalmethoden is er bij dit huis in ons materiaal geen eigen opgave. Wat overblijft, is een van de herkenbaarste merken in de lijst met de kleinste eigen Belgische toelichting. Voor wie de merkbekendheid zoekt, is dat genoeg. Voor wie op het scherm wil zien waar zijn geld naartoe gaat, biedt deze site minder houvast dan de huizen hierboven. Subtiel maar niet onbelangrijk: bekende merken zijn precies de namen waarop een niet-vergunde site zijn domein het liefste bootst.

Scooore: de vergunning met een houdbaarheidsdatum

Scooore vermeldt dat zijn vergunningen F1 en F1+ van de Kansspelcommissie geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Vergunning: dossier 163192, houder Scooore.

Dat is de enige concrete vergunningstermijn die in deze groep met een datum wordt genoemd, en het is meteen het meest onderschatte cijfer van de hele markt. Een vergunning is geen bezit maar een lopende toestemming, en een huis dat zijn eigen einddatum publiceert, laat de speler iets zien wat de meeste sites weglaten. De F1-klasse wordt in periodes van negen jaar vernieuwd, en negen jaar is precies wat hier tussen de twee data ligt. Een speler kan uit die vermelding dus niet afleiden dat er iets mis is; hij kan er wel uit afleiden dat een vergunning een administratief feit is met een administratieve levensduur, en dat de controle op het register altijd de bron blijft en niet de mededeling van het huis zelf.

Scooore is daarnaast het huis dat de hulpmiddelen expliciet benoemt: limieten voor inzet, tijd en stortingen instellen, speelgedrag opvolgen, persoonlijke hulp inschakelen, en de leeftijdsgrens van 21 jaar. Die vier hulpmiddelen zijn precies wat de wetgever met de beschermingsgedachte voor ogen had, en ze staan hier ook in de app-listing, wat zeldzaam is: de meeste huizen noemen een limiet alleen op een aparte pagina die niemand opent. Wie zijn eigen grens wil instellen, moet weten dat een lagere persoonlijke limiet op elk moment bij de operator kan worden gevraagd — dat is geen gunst maar een recht.

Vivat Bet: vijftig talen, en de vraag wie dat dient

De VivatBet-app voor sportweddenschappen wordt uitgegeven door L.B.C., en de Belgische App Store-pagina is beschikbaar in ongeveer vijftig talen, waaronder Nederlands, Frans en Engels. Vergunning: dossier 117734, houder L.B.C.

Vijftig talen voor een Belgische markt van een paar miljoen spelers is een opvallend getal. Het vertelt iets over hoe deze app gebouwd is en voor wie: een app die vijftig talen meesleept, is niet in de eerste plaats voor Vlaanderen en Wallonië gemaakt, ook al is het Belgische dossier er wel. Voor de Nederlandstalige speler verandert dat niets aan zijn rechten — de vergunning is Belgisch, de leeftijdsgrens is 21, de limiet is € 200 per week en de Kansspelcommissie blijft het aanspreekpunt. Het verandert wel iets aan de verwachting: een speler moet niet rekenen op Nederlandstalige ondersteuning omdat de app in het Nederlands opent, en over wat de app verder aan sport biedt, bestaat in ons materiaal geen eigen opgave van het huis.

Er is een praktische les in dit profiel. Taalanbod en programmabreedte zijn twee verschillende dingen, en een app met veel talen kan een smal programma hebben. Wie zijn keuze op de app-taal baseert, baseert ze op het verkeerde criterium. De vergunning is het criterium; de taal is comfort; het programma is het product. Deze drie staan bij de meeste aanbieders in een andere volgorde dan bij de speler.

Waar de marge van 1,90 / 1,90 samenkomt met de keuze tussen huizen

Alle tien de huizen hierboven zitten in dezelfde wettelijke laag: leeftijdscontrole van 21 jaar, EPIS-controle bij elke inzet, € 200 per week en per website als stortingslimiet, en een Kansspelcommissie als klachtenroute. Tot zover is de vergelijking saai, en dat is een compliment voor de regelgever.

Het verschil zit dus niet in de bescherming maar in het product. En omdat de marge van een markt niet aan het huis maar aan de markt hangt, is het enige cijfer dat een vergelijking van huizen interessant maakt, niet de welkomstbonus — die mag hier niet bestaan — maar de notering op de markten die u werkelijk speelt. Op de markt met twee gelijkwaardige uitkomsten tegen 1,90 houdt het huis ongeveer 5 % van elke euro. Op een markt met meer gelijkwaardige uitkomsten tegen dezelfde notering loopt dat op tot meer dan 30 %. Wie twee sites wil vergelijken, kan dat dus niet doen door naar de homepage te kijken. Hij moet dezelfde weddenschap op dezelfde markt bij beide huizen invoeren, de notering vergelijken, en beseffen dat een verschil van twee honderdsten in de notering op een grote reeks weddenschappen meer uitmaakt dan welk aanbod ook.

Wat de speler zelf kan controleren zonder dat hij zich op iemand hoeft te verlaten: of het domein op het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ staat, of de site 21+ vermeldt, en welke limiet er op zijn account staat. Drie dingen, tien minuten, en ze zijn meer waard dan elke reclameboodschap die hij deze maand ziet.

De rechtsbasis: F1+, of niets

De Belgische online wedmarkt is een gesloten markt met een plafond, en de wetgever is daar open over geweest. Wat dat voor u betekent, staat hieronder — en het is de sectie om terug te lezen voor u ergens een account opent.

Eén vergunning, één domein, hoogstens één per houder

Volgens artikel 43/8 van de wet mogen online weddenschappen in België alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+. Die vergunning wordt alleen toegekend aan wie al een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting bezit, en er is hoogstens één F1+ per houder. De basistekst is de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers, met de Kansspelcommissie als toezichthouder.

De F1+-vergunning is Belgisch. Een buitenlandse vergunning vervangt ze niet, en de vergunning geldt per website: een domein is vergund, een merknaam niet. Dat laatste punt wordt door bijna elke speler onderschat, en het is de reden waarom de vergelijking hierboven naar dossiers en domeinen verwijst in plaats van naar logo's.

Het gevolg is direct. Een aanbieder met een Maltese, Curaçaose of Britse vergunning mag in België niet actief zijn, hoe netjes zijn papieren in dat andere rechtsgebied ook zijn. Wie op zo'n site speelt, heeft geen vergunning van de Kansspelcommissie, geen Belgische klachtenroute en geen enkele partij die zich om zijn rekening bekommert wanneer er iets misloopt.

De klassen ernaast, voor wie de administratie wil begrijpen: F1 voor het organiseren van weddenschappen met vernieuwingsperiodes van negen jaar, F1+ voor online, F1P specifiek voor paardenrennen, en F2 voor het aannemen van weddenschappen in winkels met een periode van drie jaar. Artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal weddenschapsorganisatoren te plafonneren; of dat plafond vandaag vastligt, staat niet vast, en het register toont in ieder geval 24 F1+-dossiers voor 25 domeinen.

Wat u op een vergunde site krijgt en op een andere site niet

Vier dingen komen met een F1+-vergunning mee, en ze zijn alle vier controleerbaar. De leeftijdscontrole op 21 jaar. De EPIS-controle, het Excluded Persons Information System dat sinds 2004 door de Kansspelcommissie wordt beheerd en waarin naam, voornaam en geboortedatum bij deelname aan weddenschappen worden gecontroleerd, online en offline. De wekelijkse stortingslimiet van € 200 per website, die geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort en niet voor de inzetten. En de Kansspelcommissie als klachtenroute, met een hulplijn die dag en nacht bereikbaar is.

Op een site zonder Belgische vergunning ontbreekt elk van die vier. Het uitsluitingsregister EPIS geldt alleen voor operatoren met een Belgische vergunning; een site zonder die vergunning hoeft het niet te raadplegen en biedt geen vergunning van de Kansspelcommissie en geen Belgische klachtenroute. Voor een speler met een gokprobleem in de familiegeschiedenis is dat het zwaarste argument dat er bestaat, en het weegt zwaarder dan eender welke notering.

Daar komt de blokkade bovenop. Volgens artikel 43/8 § 2 houdt de Kansspelcommissie een lijst bij van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden; die lijst wordt in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt en aan de internetproviders bezorgd om de toegang te blokkeren. De pagina van de Kansspelcommissie over de door haar geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing 28 september 2026; vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt. Een speler die zijn tegoed op zo'n site ziet staan op het moment dat de blokkade ingaat, verliest niet alleen de toegang tot de markt maar ook de weg naar zijn geld.

Sancties die de speler zelf raken

De bescherming van de speler is de ene helft van het verhaal. De andere helft is dat de speler ook zelf in beeld komt wanneer hij bewust buiten de vergunning speelt, en dat is geen theoretische dreiging.

Het aanbieden zonder vergunning is verboden door artikel 4 § 1, met een boete die kan oplopen tot 960.000 euro volgens artikel 63. Wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2, met een boete tot 576.000 euro volgens artikel 64, waarbij artikel 65 een verdubbeling toelaat. De Kansspelcommissie zelf vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen. Dat bereik sluit niet aan op artikel 64, en het blijft wat de Kansspelcommissie daarover meedeelt; een daadwerkelijk aan een speler opgelegde boete is niet teruggevonden. De speler die denkt dat alleen de aanbieder risico loopt, vergist zich dus — maar wie het cijfer wil wegen, moet het als een mededeling van de toezichthouder lezen en niet als een vonnis.

Naast het strafrecht bestaat een civiele route: elke belanghebbende partij kan een rechter vragen om een bevel tegen illegale sites, op grond van artikel XVII.34/1 van het Wetboek van economisch recht. Of betalingsblokkades daarnaast mogelijk zijn, staat niet vast.

En er is een blootstelling die de speler zelf draagt en waar geen enkele instantie voor tussenkomt: een site zonder Belgische vergunning heeft geen Always Play Legally-logo, geen Kansspelcommissie die zijn belangen behartigt, en geen adres in dit land. Wie daar geld achterlaat, doet dat op eigen titel.

Leeftijd, identiteit en het register van uitgesloten spelers

Er zijn drie wettelijke drempels die elke speler in België tegenkomt, en ze werken samen.

De eerste is de leeftijd. De minimumleeftijd om te wedden is in België 21 jaar, niet 18 — artikel 54 § 1 van de wet, van kracht sinds 1 september 2024. Dat is een van de weinige punten waarop België strenger is dan zijn buurlanden, en het is meteen het punt waarop een zoeker die in Nederland leerde wedden zich vergist.

De tweede is de identiteit. De operator moet de leeftijd en de EPIS-status controleren, waardoor anoniem spelen onmogelijk is. Artikel 4 § 4 verbiedt bovendien spelen met de gegevens van iemand anders. Welke documenten een operator vraagt, binnen welke termijn, en wat er gebeurt met een account dat nog niet is geverifieerd, staat niet vast — en dat is iets om bij de aanbieder zelf na te gaan voor u stort, want een account in afwachting van verificatie is geen account waarmee u kunt opnemen.

De derde is EPIS. Naast de wettelijke uitsluiting bestaat een vrijwillig toegangsverbod, dat kan worden aangevraagd via itsme of een eID-lezer, of met een papieren formulier bij de Kansspelcommissie. Zo'n vrijwillige uitsluiting kan pas worden opgeheven na een wachttijd van 3 maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Dat is een bewust lange termijn, en wie hem te lang vindt, moet zich afvragen waarom hij zich in de eerste plaats wilde uitschrijven. Een inschrijving kan ook uitgaan van een betrokken derde zoals een partner, van een rechterlijke beslissing zoals een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling, van bepaalde beroepen — magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders, politieleden — of van een voorlopig bewindvoerder. De Kansspelcommissie zegt niet verantwoordelijk te zijn voor technische of menselijke fouten waardoor een uitgesloten persoon toch speelt. Dat voorbehoud is geen detail; het betekent dat de speler zich niet op het systeem moet verlaten en zelf zijn grenzen moet instellen.

Hoe u een vergunning controleert voor u een euro stort

Er is één controle die alles samenvat, en ze kost geen geld.

Open het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunningen F1+ en zoek het domein op waar u wilt spelen, niet de merknaam. Staat het er, dan is de vergunning Belgisch, dan geldt de leeftijdsgrens van 21 jaar, dan wordt uw naam tegen EPIS gehouden, dan geldt de limiet van € 200 per week per website en dan is de Kansspelcommissie uw klachtenroute. Staat het er niet, dan is er geen van die dingen — ongeacht wat de site zelf beweert, ongeacht de vlag onderaan de pagina en ongeacht de vergunning die ze in een ander rechtsgebied bezitten.

Let daarbij op twee dingen die het register zelf uitlegt. De vergunningseenheid is het domein: een merk dat op een ander domein staat, is daarmee niet gedekt. En een dossier is het dossier van de fysieke inrichting van de houder; het register koppelt geen merken aan groepen. Twee sites die er hetzelfde uitzien, kunnen dus twee verschillende houders zijn met twee verschillende dossiers, en de ene kan vergund zijn waar de andere het niet is.

Wie op een onvergunde site stuit, kan de site melden bij de Kansspelcommissie; die houdt de lijst bij die naar de internetproviders gaat. En wie twijfelt of hij zelf te ver is gegaan, belt 0800 35 777 of kijkt op gokhulp.be. Dat zijn de twee adressen die op deze pagina het meeste waard zijn, en ze staan er zonder aanhalingstekens.

Verantwoord spelen: de plafonds die de wet u oplegt

De Belgische regelgever heeft besloten dat de speler niet de enige is die zijn grenzen moet stellen. Dat levert een van de strengste beschermingsregimes van Europa op, en het is niet vrijblijvend.

De wekelijkse stortingslimiet van € 200 en wie ze kan opheffen

De limiet voor online gokken bedraagt € 200 per week en per website. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, en niet voor de inzetten — een onderscheid dat bijna iedereen verkeerd leest en dat de rekening volledig verandert.

Wat het betekent: u kunt binnen één week honderden weddenschappen van een paar euro plaatsen zonder de limiet te raken, zolang u maar niet meer dan € 200 op de rekening zet. De limiet beperkt dus de aanvoer van nieuw geld, niet het spel zelf. Wie € 200 stort en dat bedrag tien keer rondzet, heeft € 2.000 aan weddenschappen geplaatst en de limiet nooit overtreden. Dat is de wettelijke logica, en het is ook haar zwakke plek: de limiet remt de speler die impulsief stort, niet de speler die zijn saldo laat circuleren.

Wie de limiet wil opheffen, kan dat alleen vragen als hij niet als wanbetaler geregistreerd staat bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank. De opheffing loopt via de Kansspelcommissie na een controle in dat register. Dat is de wetgever die de rekening van de speler koppelt aan zijn kredietwaardigheid, en de logica is hard maar duidelijk: wie zijn schulden niet betaalt, krijgt geen ruimere speelruimte. Een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd; dat is geen gunst en kost geen uitleg.

En dan de kaart. De wet verbiedt het verlenen van leningen of krediet aan spelers, en de betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Wie met geleend geld wil wedden, vindt in België geen vergunde partij die daaraan meewerkt. Dat is geen paternalisme van de aanbieder; het is artikel 58.

Limieten die u zelf instelt, en wat ze wel en niet doen

Naast het wettelijke plafond kan een speler zijn eigen grenzen zetten, en de meeste vergunninghouders bieden daarvoor de instrumenten: limieten op inzet, op tijd en op stortingen, opvolging van het speelgedrag en de mogelijkheid om persoonlijke hulp in te schakelen. Bij minstens één huis in deze groep staan die hulpmiddelen in de eigen productbeschrijving en niet weggestopt op een aparte pagina.

Het onderscheid dat een speler moet maken, is tussen een limiet en een voornemen. Een voornemen is iets wat u uzelf belooft. Een limiet is iets wat de software tegenhoudt, en dat verschil is precies waarom de limiet werkt op het moment dat het voornemen het laat afweten. De limiet van € 200 is de enige die automatisch geldt; al het overige stelt u zelf in, en wie dat niet doet, heeft feitelijk één grens en niet zes.

Er is nog een instrument dat zwaarder weegt dan alle andere: het vrijwillig toegangsverbod. Het is een volledige stop, geen pauze, en de opheffing ervan kost u minstens drie maanden wachttijd vanaf het moment dat de Kansspelcommissie uw aanvraag ontvangt. Wie die stap zet, sluit zichzelf uit bij elke vergunninghouder in het land in één beweging — en dat is precies waarom het werkt en waarom niemand het lichtvaardig moet aanvragen.

Waar u hulp vindt als het spel het overneemt

Er is een gratis nummer dat dag en nacht bereikbaar is: SOS Gokken op 0800 35 777. De website gokhulp.be verwijst eveneens naar hulp bij gokproblemen. In Brussel en Franstalig België bestaan daarnaast joueurs.aide-en-ligne.be en Le Pélican op 02 502 08 61.

De Kansspelcommissie is de toezichthouder, niet de hulpverlener, en dat onderscheid is nuttig. Bij haar meldt u een onvergunde site of vraagt u een vrijwillige uitsluiting aan. Voor het gesprek over het spel zelf belt u de hulplijn. Wie hulp zoekt, moet niet aarzelen over de administratieve kant van de vraag: een telefoontje naar 0800 35 777 is geen melding en heeft geen gevolgen voor een vergunning of een account.

Wat de wetgever hier niet kan oplossen, is het gat tussen de bescherming en de praktijk. De Kansspelcommissie is niet verantwoordelijk voor technische of menselijke fouten die een uitgesloten persoon alsnog laten spelen. Wie zijn gokgedrag echt wil stoppen, moet dat niet alleen aan een register overlaten maar ook aan zijn omgeving vertellen, en de hulplijn is daar het begin van.

Vijf vragen die elke speler stelt voor hij stort

Hoe controleert u of een wedsite een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Door het domein op te zoeken in het register van de aanvullende vergunningen F1+, niet de merknaam. Dat register telde in de uittreksels van 9 oktober 2026 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. De vergunning geldt per website, dus een gelijkende naam op een ander domein is niet gedekt.

Hoe berekent u de winst van een weddenschap uit de inzet en de odds?

De uitbetaling is de inzet vermenigvuldigd met de notering, en de nettowinst is de inzet vermenigvuldigd met de notering min één. Zet u € 10 in tegen 1,90, dan krijgt u € 19 terug en bedraagt uw winst € 9. Bij een combinatieweddenschap worden de noteringen van de onderdelen vermenigvuldigd tot één prijs.

Hoe herkent u de marge van een bookmaker in de odds?

U telt het omgekeerde van elke notering van één markt op en neemt het omgekeerde van die som. Bij een markt met twee gelijkwaardige uitkomsten tegen 1,90 komt u uit op ongeveer 95 % uitbetaling, dus ongeveer 5 % marge. Bij meer gelijkwaardige uitkomsten tegen dezelfde notering loopt dat op.

Wat is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

€ 200 per week en per website, en ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort en niet voor de inzetten. Opheffing is alleen mogelijk voor spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België, de operator of de speler?

De belasting is verschuldigd door de operator, niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. Of winsten bij de speler worden belast, is niet uit een primaire bron vast te stellen; daarvoor verwijst de pagina naar de FOD Financiën of een accountant.